مستندساز آثار دفاعی با اشاره به تجربه ثبت روایتهای انسانی از جنگ اخیر، گفت: تلاش كردم به جای ثبت تصاویر تكراری، سراغ روایتهایی بروم كه كمتر دیده شدهاند؛ روایت خانوادههایی كه در حملات به مناطق غیرنظامی آسیب دیدند و استقامتشان باید در حافظه تاریخی ایران ماندگار شود.
به گزارش روابط عمومی رادیو صبا، علی تكروستا مستندساز آثار دفاعی در گفتوگو با برنامه «طنین سرزمین من» از رادیو صبا، درباره فعالیتهای خود در حوزه مستندسازی جنگ اظهار كرد: مستندسازی را از 40 سالگی آغاز كردم و طی ماههای اخیر چند اثر با محوریت جنگ ساختم كه هر یك تلاش دارد بخشی از واقعیتهای این روزها را ثبت و برای آیندگان حفظ كند.
وی با اشاره به نخستین مستند خود درباره جنگ اخیر با عنوان «آلبومهای بیصدا» افزود: این مستند روایت یكی از دوستانم بود كه در حمله موشكی به سپاه كرج به شهادت رسید؛ در حالی كه دخترش یك روز پس از شهادت پدر متولد شد. تلاش كردم این روایت انسانی را به تصویر بكشم و از زاویه نگاه خانواده، فقدان و ایثار را روایت كنم.
این مستندساز درباره رویكرد خود در ثبت وقایع جنگ گفت: معتقدم باید به سراغ سوژههایی رفت كه كمتر مورد توجه دوربینها قرار گرفتهاند. به همین دلیل از تهران فاصله گرفتم و راهی شهرستانها شدم تا روایتهایی را ثبت كنم كه ممكن بود در میان حجم اخبار دیده نشوند.
تكروستا با اشاره به مستند «خداحافظ مامان» بیان كرد: این فیلم درباره دانشآموزی است كه در پی حمله به حوالی یك مدرسه در آبیك قزوین به شهادت رسید. تلاش كردم این اثر در كوتاهترین زمان ممكن آماده شود و چهارمین روز جنگ از تلویزیون پخش شد. این مستند بارها از رسانه ملی روی آنتن رفت و با زیرنویس چند زبان نیز در رسانههای خارجی منتشر شد.
وی هدف از تولید این اثر را نشان دادن ابعاد حملات به مناطق غیرنظامی عنوان كرد و گفت: در روزهای ابتدایی جنگ برخی تصور میكردند حملات تنها مراكز نظامی را هدف قرار میدهد، اما واقعیت این بود كه مردم عادی نیز قربانی این حملات شدند و باید این حقیقت ثبت میشد.
این مستندساز همچنین درباره مستند «گلهای مزرعه» توضیح داد: این اثر روایت خانوادهای كشاورز در شهرستان بوئینزهرا است كه در حمله موشكی، دو دختر خود را از دست دادند. خانواده هیچ فعالیت سیاسی نداشتند و تنها در مزرعه خود زندگی میكردند، اما هدف حمله قرار گرفتند.
وی ادامه داد: در این مستند بیش از هر چیز بر نگاه انسانی و استقامت خانواده تأكید داشتم. مادر این دو دختر، با وجود آنكه خود نیز مجروح شده بود، شهادت فرزندانش را تبریك میگفت و تأكید میكرد كه مهم، ماندن ایران و حفظ وطن است. این روحیه ایثار و مقاومت، بخشی از تاریخ معاصر ماست كه باید ثبت شود.
تكروستا درباره انتخاب نام «گلهای مزرعه» نیز گفت: این عنوان از جملهای الهام گرفته شد كه پدربزرگ خانواده در سوگ نوههایش بر زبان میآورد و مدام میگفت «گلهای مزرعهام رفتند». این جمله به خوبی حال و هوای فیلم را بازتاب میداد.
وی در بخش دیگری از این گفتوگو به مستندسازی آیین تشییع پیكر «رهبر شهید» اشاره كرد و افزود: پیش از این نیز تجربه ساخت مستندهایی درباره مراسم تشییع شهید آیتالله سیدابراهیم رئیسی، شهید سپهبد قاسم سلیمانی و شهید سیدحسن نصرالله را داشتم و این بار نیز مشغول تدوین مستندی با عنوان موقت «روایت آن روزها» هستم.
این مستندساز درباره شیوه روایت آثارش گفت: معمولاً تلاش میكنم به جای ثبت تصاویر متداول، خردهروایتهایی را پیدا كنم كه از نگاه دوربینهای دیگر پنهان مانده است؛ چراكه همین جزئیات، روایتهای ماندگار تاریخ را شكل میدهند.
وی همچنین با اشاره به حضور خود در مراسم تشییع در عراق اظهار كرد: آنچه بیش از همه برایم تأثیرگذار بود، حضور گسترده مردم نجف و كربلا در این مراسم بود. این حضور را نشانه تأثیر ماندگار كار برای خدا و اخلاص در مسیر خدمت میدانم.
تكروستا در پایان درباره دسترسی مخاطبان به آثارش گفت: مستندهای تولیدشده پس از پخش از رسانه ملی، در پلتفرمهایی و سایر بسترهای نمایش نیز در دسترس علاقهمندان قرار میگیرد.
